Ik keek al een tijdje rond, wilde kleiner gaan wonen, mijn huis werd te groot. Van Kilimanjaro had ik ooit wel eens gehoord. Lang geleden. Eind 2023 zag ik in het voorbijgaan de aankondiging van Havephof dat er in het pand aan de Bergstraat een info-ochtend zou zijn. Daar wilde ik meer van weten. Wat me toen direct aansprak, was het gebouw. Oud met historie maar straks helemaal gerenoveerd. De mensen van Havephof waren belangstellend, meelevend, aardig. En ook Goirle viel niet tegen. Ik was aangenaam verrast.
De tijd
Ik heb best lang getwijfeld, ben pas een half jaar na die info-ochtend ingestapt. Moest apart naar de notaris terwijl de anderen allemaal op een en dezelfde dag voor de koop hadden getekend. Ik had zoveel besluiten te nemen. Het kwam echt op me af: zal ik aarden na vijftig jaar Berkel-Enschot, zal ik kopen of huren, hoe zal het wonen in een groep zijn? Ik zag beren op de weg en een enorme berg waar je door of overheen moet bij de realisering van zo’n project.
De twijfels verdwenen uiteindelijk [bijna] allemaal. Ook omdat ik geregeld ging wandelen in de natuur achter de Bergstraat en in het dorp. Nadat de tijd zijn werk had gedaan, wist ik: hier wil ik voor gaan, er samen met de anderen iets moois van maken. Eigenlijk moet je – anders dan ik – niet te lang twijfelen, moet je gewoon meedoen als je enthousiast over het concept bent.
Je moet ook niet te veel verwachtingen hebben. Wie kon toen voorspellen hoe het nu is? En wie kan nu zeggen hoe het er over vijf jaar uit zal zien? Het enige wat ik weet: schouders eronder, gaan met die banaan. Dan komt het goed. Samen wonen op een leuke plek met fijne woningen, blije en tevreden bewoners. Het moet in de derde fase van mijn leven, ieders leven goed zijn. Toch?
Annelien
2025 – 2026