In het najaar van 2024 vertelde mijn vader over Havephof. Een vriend van hem en zijn partner hadden zich erbij aangesloten en waren erg enthousiast. Aangestoken daardoor nam ik contact op. Waar ik toen woonde, miste ik de verbinding, even iets drinken, op bezoek bij elkaar. Leek me leuk om met z’n allen dingen te doen, samen de natuur of de omgeving in, ontmoetingen in de tuin of de gezamenlijke ruimte.
Eruit komen
Ik had wel twijfels maar die zijn zo goed als weg. De eerste twijfel was de leeftijd. Bijna iedereen is ouder dan ik. Maar al snel voelde ik me op m’n gemak en dan doet het er niet meer toe hoe oud je bent. In een gemixte groep van mensen qua karakters, leeftijden, interesses blijf je van elkaar leren en groeien.
Mijn grootste twijfel was Goirle. Ik ben opgegroeid in Waalwijk, woonde er altijd. Daar en in Loon op Zand heb ik mijn werk, vrienden, sport enzovoort. Toch ging ik het aan. Ik vertrouwde er gewoon op dat we allemaal onze plek zouden vinden. Juist vanwege de lange voorbereiding. Trouwens, door te blijven praten en communiceren, kun je bijna overal uitkomen.
Ik zie Havephof als een avontuur. Samen iets nieuws opbouwen tot dat het staat zoals de groep hoopt. Dan moet je niet stilzitten, er tijd en moeite in steken om het beste eruit te halen. Ik vind het leuk om dingen te organiseren, anderen te helpen, activiteiten te doen, hou van lekker bezig zijn. Je hoeft hier niet alleen te zijn en tegelijk kun je je momenten pakken als je op jezelf wilt zijn.
Isabel
2025 – 2026